Black Cherry Soda

Wie onder growers naar de herkomst van Black Cherry Soda vraagt, krijgt meerdere antwoorden en geen enkel zekere. De berichten zijn het er alleen over eens dat de plant als stekje is doorgegeven en dat de ouders onbekend zijn. Growers plaatsen haar in Oregon. Vanaf daar zou een stekje bij Subcool van TGA Genetics terecht zijn gekomen, die het volgens dit verhaal cadeau kreeg en de strain niet zelf heeft gekweekt. De naam dankt ze aan de fruitige, aan limonade doen denkende smaak en aan de ongewoon donkerviolette bloemen.

Genetica en herkomst:

Over de stamboom circuleren theorieën, maar geen ervan is bewezen. Een strainbeschrijving noemt een mix van Airborne G13, Ortega, Blackberry, Cinderella 99 en Cherry AK-47. In discussies tussen growers duiken andere varianten op: een kruising van een Colombiaanse sativa met een ingeteelde Cali-O-lijn, of een bijzonder donker fenotype van Blackberry Kush. Een grower beweerde de plant te hebben omgepoold en daaruit gefeminiseerde zaden te hebben gewonnen; in dezelfde discussie werd dat als onbewezen van de hand gewezen. Ook over de indeling lopen de gegevens uiteen. Sommige strainbeschrijvingen noemen Black Cherry Soda sativa-dominant met 80 % sativa-aandeel, een andere een indicadominante hybride.

Als ouder is de strain beter gedocumenteerd. TGA Subcool Seeds kruiste haar met Jack the Ripper tot Ace of Spades, en ook Black Dahlia stamt ervan af. Tot de overige nakomelingen behoren Black Cherry Pie, Black Cherry Gelato en Black Cherry Cheesecake. Annunaki Genetics, dat volgens growers een moederplant van het oorspronkelijke stekje ontvangt, heeft met Black Cherry Soda Bx2 een terugkruising gemaakt: daarvoor werd Black Cherry Soda opnieuw gepaard met een kruising van Black Cherry Soda en Sunlounger. Gefeminiseerde zaden van deze lijn heeft het nooit gegeven.

Versies van verschillende breeders:

Onder dezelfde naam circuleert ook een plant met een andere stamboom. Een persartikel uit 2018 beschrijft een Black Cherry Soda van een producent uit de Amerikaanse staat Washington, waarvan de genetica teruggaat op Ace of Spades en Black Dahlia, dus op nakomelingen van de oorspronkelijke plant. Het artikel noemt voor deze bloemen 19,5 % THC en 2,2 % terpenen, zonder het laboratorium te vermelden.

Aroma en smaak:

Strainbeschrijvingen noemen bessen, kers, boomfruit en zoetheid, deels met een aardse, scherpe ondertoon. Meerdere gebruikersberichten beschrijven de indruk om bij het uitademen een bruisende limonade te proeven. Enkelen vergelijken het aroma met kauwgom en suikerspin, anderen ruiken dennen en bloemen. Er zijn ook tegengeluiden: een bericht beschrijft een metaalachtige nasmaak, een ander wordt aan wasdrogerdoekjes herinnerd.

Bestudeerde analysecertificaten noemen caryofylleen, limoneen en myrceen als belangrijkste terpenen, zij het in wisselende volgorde. Een evaluatie zet limoneen vooraan, een andere komt gemiddeld uit op 0,84 % caryofylleen, 0,73 % limoneen, 0,55 % terpinoleen en 0,51 % myrceen.

Effecten:

Gebruikersberichten beschrijven ontspanning met een opgewekte stemming, gepaard met concentratie, creativiteit, giechelen en praatgraagheid. Meerdere gebruikers benadrukken dat ze overdag actief bleven en niet zwaar in de stoel zakten. Enkelen vinden de strain daarentegen duidelijk sedatief, anderen vonden het effect zwak of te kort. Een bericht stelt dat ze bij voortgezet gebruik steeds meer als indica aanvoelt. Als bijwerkingen worden droge mond, droge ogen en duizeligheid genoemd.

THC-gehalte:

Strainbeschrijvingen geven 18 tot 22 % THC op. Een grower schat het gehalte van het oorspronkelijke stekje daarentegen op ongeveer 15 %.

Kweek:

De meest uitvoerige waarneming komt van een buitenteelt in het zuiden van Oregon. De plant ging daar op 1 juli in bloei en werd op 23 oktober geoogst. Ze groeide gedrongen, bereikte 5 tot 6 voet hoogte bij dezelfde breedte en vormde veel stevige zijtakken met grote toppen. Volgens het bericht kleurden de bloemen buitengewoon sterk violet en droegen ze weinig bladmassa. Insecten bleven weg terwijl andere planten in dezelfde tuin werden aangetast; schimmel trad niet op, en schommelingen in temperatuur en bemesting verdroeg ze. De opbrengst schat het bericht iets boven gemiddeld in.

Een strainbeschrijving noemt 8 tot 10 weken bloeitijd en stelt de teelt als middelmatig moeilijk, vanwege de hoogte eerder geschikt voor buiten. Het bericht uit Oregon acht de strain daarentegen ook geschikt voor beginners, en of de plant hoog of gedrongen groeit, beoordelen de bronnen verschillend. Ze is binnen en buiten te telen. Beschreven worden dichte bloemen met oranje haartjes, waarin violet en lichtgroen door elkaar lopen. Een grower merkt op dat de roodviolette kleuring van binnenuit begint.

Ervaringen uit de community:

Meerdere berichten benadrukken het uiterlijk, een diep violet dat ver in het groen van de bloemen doorloopt. Het oordeel over de kwaliteit is niet eensluidend. Een gebruiker vertelt dat een eerste partij van een producent overtuigde, terwijl een latere van dezelfde aanbieder te vroeg geoogst leek; een ander klaagt over zwarte as. De gevoelde sterkte loopt uiteen van mild tot krachtig.