Bubba Kush

Over de afstamming van Bubba Kush bestaan meerdere versies, die alleen in de kern overeenkomen: de soort ontstond in 1996 bij toeval in een krappe kweekruimte in de wijk Silver Lake in Los Angeles, die Matt “Bubba” Berger deelde met Josh D. Een gestreste Kush-plant vormde stuifmeel en bestoof een plant die Berger uit Florida had meegebracht en Bubba had genoemd. Welke soorten deze twee planten waren, is tot op heden omstreden.

Genetica en herkomst:

Volgens een portret van Berger bij Greenpoint Seeds werd de Bubba begin jaren 1990 in Gainesville gekweekt uit Northern Lights-zaden die uit New Orleans kwamen. De Kush groeide volgens datzelfde portret uit zaden die in een in Zuid-Florida gekochte zak toppen zaten. Andere soortbeschrijvingen noemen OG Kush als vader en een onbekende Indica uit New Orleans als moeder, waarbij Northern Lights slechts wordt vermoed.

Dinafem publiceerde in 2015 een uitgebreidere versie. Berger zou vanaf 1990 tijdens een studie aan de University of Florida zijn gaan kweken en samen met een huisgenoot Skunk #1 hebben gekruist met een Kush van onbekende herkomst uit Orlando. De eigenlijke Bubba Kush ontstond pas later in Silver Lake, toen een hermafrodiete Kush de Bubba bestoof. Volgens Dinafem kreeg de kloon de toevoeging Pre-98 omstreeks 1998, toen er in Los Angeles minderwaardige namaak circuleerde; die aanduiding slaat nog steeds op de oorspronkelijke plant van Berger, die lang alleen als stek werd doorgegeven. Volgens dezelfde bron werd de soort omstreeks 1998 bekend door B-Real van Cypress Hill.

In zaadvorm maakte volgens Katsu Seeds pas Swerve van The Cali Connection de kloon beschikbaar, die hem door zelfbestuiving omkeerde tot een S1. Als ouder zit Bubba Kush onder meer in Kush Mints, een kruising met Animal Mints van Seed Junky Genetics. Katsu Seeds voert eigen kruisingen met de kloon, waaronder AK98, Bubba Payton en Finishing Move.

Aroma en smaak:

Koffie, chocolade, aarde en een zoetige, aan hasj herinnerende toon komen steeds terug in soortbeschrijvingen en gebruikersverslagen. Enkele consumenten noemen daarnaast nootachtige en houtachtige nuances, een vleugje den en een zweem diesel. Katsu Seeds beschrijft voor de kloon bovendien tonen van druif en bessen, Dinafem voor de eigen lijn benzine, specerijen en citrus. Als belangrijkste terpenen worden caryofylleen, myrceen en limoneen genoemd; voor in Duitsland geteelde medicinale toppen van de soort noemt de producent daarentegen myrceen, limoneen en nerolidol.

Effecten:

Gebruikersverslagen beschrijven vooral een zware, lichamelijke ontspanning die gepaard gaat met slaperigheid en een opgewekte stemming. Enkele consumenten beleefden de soort daarentegen als creatief en eerder stimulerend, en ook de sterkte wordt verschillend beoordeeld, van goed hanteerbaar tot overweldigend. Genoemde bijwerkingen zijn droge mond, droge ogen en duizeligheid, die laatste vooral bij weinig ervaren consumenten.

Kweek:

De kloon groeit gedrongen en bossig, met korte internodiën, brede bladeren en stevige zijtakken, en rekt zich volgens kweekverslagen na het omschakelen naar 12/12 nauwelijks uit. De toppen worden dicht, bij de kloon ongeveer zo groot als een golfbal, en dragen veel hars. De kleur loopt van bosgroen tot bleekviolet; een kweker zag lila tinten tegen het einde van de bloei, een ander beschrijft de echte Bubba Kush als van nature donkergroen.

Kweekhandleidingen en kwekers noemen 8 tot 9 weken bloei; sommigen lieten hun planten 10 weken doorlopen. In kweekverslagen valt op dat de stampers al rond week 4 van de bloei oranje kleuren, terwijl er in week 7 of 8 nog nieuwe witte bijkomen; de rijpheid lezen kwekers daarom af aan de trichomen.

Bij de opbrengst lopen de inschattingen uiteen: een kweekhandleiding schat die hoog in, terwijl kwekers en Katsu Seeds de kloon eerder weinig productief vinden. Door de dichte toppen geldt de soort als gevoelig in een vochtig klimaat; beschreven worden matig warme, droge omstandigheden bij 20 tot 27 °C. Voor de bloei zou de plant veel stikstof, calcium en magnesium opnemen, terwijl een kweker in hydrocultuur met lage EC-waarden toekwam. Voor een gelijkmatig gewas worden topping en Sea of Green beschreven.

Versies van verschillende breeders:

Niet elke zaadlijn onder deze naam beroept zich op de kloon. Dinafem ontwikkelde de gefeminiseerde versie uit een eigen Pre-98-kloon en noemt 60 tot 65 dagen bloei, 500 g/m² indoor, 600 tot 800 g per plant buiten bij een oogst medio oktober en 16 tot 20 % THC. Seedsman geeft voor de eveneens op Pre-98 teruggevoerde lijn dezelfde bloei- en opbrengstwaarden op, bij THC 15 tot 20 %. Katsu Seeds noemt voor de S1 63 tot 70 dagen.

Barney's Farm beschrijft een kruising van een Afghan Kush-landrace en OG Kush met 56 tot 63 dagen bloei, 600 tot 700 g/m², 100 tot 120 cm hoogte indoor en 29 % THC. Green House Seeds voert Bubba Kush als Bubble Gum × Kush met 9 weken bloei, tot 800 g/m² en 23,17 % THC. Kwekers beschrijven bij deze versie harde, compacte toppen met een kauwgomsmaak; een van hen klaagde over brosse takken en enkelen twijfelen aan de opgegeven afstamming.