Death Star

Diesel en skunk bepalen de geur van Death Star, een indicadominante kruising van Sensi Star en Sour Diesel die begin jaren 2000 ontstond in Columbus in de Amerikaanse staat Ohio. De variëteit wordt nog altijd als stekje doorgegeven; met Savage Land Exotics heeft inmiddels een breeder de kruising nagebouwd als zaadlijn.

Aroma en smaak:

Beschrijvingen van de variëteit vergelijken de geur met vliegtuigbrandstof met een vleugje zoetheid, en noemen daarbij scherpe, skunkachtige en aardse tonen. Daarnaast komen thee, den en knoflook voor, en een andere beschrijving noemt zure citrus en hout. In de smaak zet volgens meerdere beschrijvingen de diesel zich voort, begeleid door citrus en wat zoetheid.

Gebruikersberichten bevestigen het brandstofkarakter. Eén bericht noemt de bloemen uitgesproken gasachtig, een ander benadrukt knoflook en zwavel en vindt de smaak weerzinwekkend. Daarnaast zijn er afwijkende indrukken, zoals een lichte, aardse smaak met een vleugje kardemom of een fruitig profiel met een dennennoot. Als belangrijkste terpenen noemen beschrijvingen van de variëteit β-caryofylleen, myrceen en limoneen, waarvan één ook humuleen toevoegt.

Genetica en herkomst:

De variëteit is gekweekt door een groep die onder de naam Team Death Star optreedt. Volgens een persbericht uit 2019 stuitten de leden op East Coast Sour Diesel toen ze bands op tournee vergezelden, en kregen ze de kloon van een kweker uit Vermont. Terug in Ohio kruisten ze hem eerst met Bubble Gum en G-13. De doorbraak kwam met een lokaal stekje van Sensi Star, de variëteit van Paradise Seeds. De zaailingen van deze combinatie heetten in de kweekruimte A-, B-, C- en D-Star. De selectie kreeg haar naam op het Bonnaroo-festival in Tennessee, waar een oudere bezoekster de bloemen becommentarieerde met het woord Death en een vriend daar Death Star van maakte. Beschrijvingen van de variëteit noemen als ouder meestal gewoon Sour Diesel; volgens de kwekers gaat het om de East Coast-kloon.

In februari 2010 zette High Times de variëteit op de omslag. Bij de Michigan Medical Cannabis Country Fair Cup 2016 eindigde een Death Star-inzending op de 5e plaats bij de hybride bloemen, en bij de Midwest Cannabis Cup 2018 won een preroll van deze variëteit de eerste plaats. Als ouder komt Death Star onder meer voor in Dank Vader van Pisces Genetics, een kruising met Chemdog D, en in DeadStar van Mantis Genetics, waarvan de moeder een Death Star-kloon uit Ohio is.

Effecten:

Berichten en beschrijvingen van de variëteit schetsen een ontspannend, ook slaperig makend effect dat euforisch begint. Een beschrijving spreekt van een aanvankelijk stimulerend begin dat overgaat in sedatie, zonder het lichaam volledig lam te leggen. Sommige gebruikers beschrijven de variëteit daarentegen als creatief of giechelig, anderen als geconcentreerd, en één ook als energiek; verder worden tintelingen en honger genoemd. Als bijwerkingen komen droge mond, droge ogen en duizeligheid voor, en één bericht noemt bovendien kippenvel en rillingen.

THC-gehalte:

Beschrijvingen van de variëteit geven THC-waarden tussen 18 en 27 % aan. Los daarvan geeft een persbericht uit 2019 een enkele meting van PSI Labs weer met 20,51 % THC en 1,11 % CBG. Dergelijke waarden variëren per partij, teelt en fenotype.

Kweek:

Death Star groeit kort en gedrongen en vormt harde, dichte bloemen met een sterke trichoomafzetting. Aan de stelen kunnen paarse tinten verschijnen; een beschrijving brengt violette kleuring in verband met koelere omstandigheden. De bloeitijd ligt volgens beschrijvingen van de variëteit op 7 tot 9 weken, en als oogsttijdstip buiten noemt een beschrijving half oktober.

Een kweekhandleiding adviseert binnenteelt of een kas, aarde met organische bemesting en spaarzame voedingsgiften; voor het trainen noemt ze SCROG. Een andere beschrijving ziet de variëteit goed op haar plaats in Sea of Green en in hydrocultuur.

De bronnen zijn het oneens over schimmel. Een persbericht en een beschrijving van de variëteit noemen Death Star schimmelresistent, terwijl de kweekhandleiding waarschuwt dat de compacte bloemen bij te veel vocht kunnen rotten en een lage luchtvochtigheid aanraadt. Ook bij de opbrengst lopen de inschattingen uiteen van gemiddeld tot hoog, en bij de moeilijkheidsgraad van makkelijk tot gemiddeld.

Versies van verschillende breeders:

Het origineel van Team Death Star is een stekvariëteit. Savage Land Exotics verspreidt onder de naam Deathstar gefeminiseerde zaden, waarvoor Scott Morrison AJ Sour Diesel met Sensi Star kruiste om een fenotype in de stijl van de Ohio-kloon te krijgen. De breeder beschrijft kerosine, metaalachtige tonen en verbrand rubber in de geur, dichte donkergroene bloemen en een sterk lichamelijk sederend effect; de planten vragen volgens Savage Land Exotics goed afgestelde omstandigheden.