Dogwalker OG

Over de exacte afstamming van Dogwalker OG zijn de bronnen het oneens, over de herkomst nauwelijks: de strain gaat terug op de kweker One Eye uit het Pacifisch Noordwesten van de VS. Een strainbeschrijving noemt haar een kruising van Chemdog #4 met een Albert Walker x OG Kush-plant, en een strainreview uit 2020 noemt dezelfde lijn. Meer verbreid is de korte vorm Albert Walker OG x Chemdawg 91. Volgens een kweekgids bestaan er geen originele zaden; de strain wordt als stek doorgegeven.

Genetica en herkomst:

Albert Walker is een stek uit het Pacifisch Noordwesten met onopgehelderde afstamming; vermoedelijk gaat het om een oude Afghani-Skunk-lijn. De plant werd in de jaren 1980 en 1990 bekend in de kringen rond Grateful Dead-concerten. Wie Albert Walker OG als ouder noemt, bedoelt dezelfde kruising met OG Kush die ook in de stamboom van One Eye staat. Omstreden blijft daarmee alleen de Chem-kant, dus Chemdog #4 of Chemdawg 91.

Een vakartikel uit 2022 noemt One Eye een selecteur wiens terpeenprofielen naam hebben gemaakt en voert Dogwalker daarbij als voorbeeld aan. Twee recentere strainbeschrijvingen schrijven de strain daarentegen toe aan Karma Genetics, zonder dit te onderbouwen. Ook de indeling wisselt: één beschrijving noemt Dogwalker OG een evenwichtige hybride, twee andere indicadominant met 80 % indica en 20 % sativa.

Als ouder zit de strain onder meer in Cream Walker van Makena Genetics, Dog Eat Dog van Higher Love, Larry Walker OG van Massive Seeds, Hot Dog OG van Anthony Renee Genetics en Dogwalker x Afghani #1 van Green Bodhi. Oregon Green Seed kruiste haar met Oregon Grown OG tot Oregon Dogwalker. Verklaarde doelen waren grotere planten, meer opbrengst en een kortere bloei, waarvoor de breeder 56 tot 63 dagen opgeeft.

Versies van verschillende breeders:

Onder de bijna gelijke naam Dog Walker vermeldt Riot Seeds een strain met een andere stamboom: Albert Walker, gekruist met een mannelijke WCD 710. Riot Seeds geeft reguliere zaden en 9 weken bloei op en beschrijft een deels paarse kleuring. Een kweekgids presenteert deze lijn als zaadvariant van Dogwalker OG, maar met de Chem-kruising van One Eye deelt ze alleen de Albert Walker-ouder.

Aroma en smaak:

De geur wordt in twee beschrijvingen vergeleken met een natte hond, daarnaast worden skunk, aarde en een scherpe chemische noot genoemd. Een recensie in het Portlandse weekblad Willamette Week benadrukte in 2014 houtachtige en peperige tonen met een Kush-inslag en vond de dennenachtige smaak zwakker dan het aroma. Latere berichten spreken van diesel en benzine, van een scherpte die aan schoonmaakmiddel doet denken en van een zurige nasmaak bij het uitademen.

Welke terpenen overheersen, is niet eenduidig. Een strainbeschrijving noemt limoneen, myrceen en caryofyleen, een andere verwijst naar een analyse van Analytical 360 met humuleen en alfa-pineen bovenaan.

THC-gehalte:

Dezelfde recensie uit 2014 meldde voor een monster uit Portland een geverifieerde waarde van 29,3 % THC. Het gaat om een enkele meting zonder openbaar in te zien certificaat. Strainbeschrijvingen geven 24 tot 26 % op.

Effecten:

Berichten beschrijven vooral lichamelijke ontspanning die bij toenemende hoeveelheid overgaat in slaperigheid en couchlock; verschillende gebruikers rekenen de strain daarom tot de avond. Een tinteling van het hoofd tot in de benen en een rustige concentratie worden eveneens genoemd, plus veel trek. Anders is het bij gebruikers die aan het begin een stimulerend, spraakzaam effect beschrijven dat pas later in rust overgaat, of die geen sedatie merken. Als bijwerkingen noemen berichten droge en zware ogen, een droge mond, lichte duizeligheid en nervositeit.

Kweek:

Een strainbeschrijving noemt de plant lichtgevoelig en geeft voor buitenteelt een oogst medio tot eind oktober op, een kweekgids medio oktober. Voor binnenteelt worden 9 tot 10 weken bloei genoemd. Twee beschrijvingen rangschikken de teelt als gemiddeld moeilijk. Gebruikersberichten beschrijven dichte, sterk met trichomen bezette bloemen met oranje haartjes.

Ervaringen uit de community:

Over de sterkte van het effect lopen de indrukken uiteen. Enkele gebruikers met hoge tolerantie melden een voor hen ongewoon sterk effect, anderen hadden grotere hoeveelheden nodig of voelden bij vaporizercartridges nauwelijks iets. Een langjarige gebruiker stelde vast dat de stekende geur na ongeveer 8 maanden opslag duidelijk afneemt.