Private Reserve

Private Reserve is een bijnaam van OG #18, die ook wordt aangeduid als Private Reserve OG of OG 18. De soort is gekweekt door Reserva Privada, een sublabel van het Amsterdamse DNA Genetics, naar eigen zeggen uitsluitend uit OG Kush: in een zaaiing van gefeminiseerde OG Kush-zaden viel plant nummer 18 op door een zuurdere smaak en een opbrengst die minstens 1/3 hoger lag. De breeder feminiseerde deze selectie opnieuw en bracht die uit als eigen soort.

Genetica en herkomst:

Volgens de breeder was de OG Kush van Reserva Privada eerder alleen als stek in omloop en gaat ze terug op de Christopher Wallace-cut. Voor OG #18 noemt Reserva Privada OG Kush als moeder en vader. Eén beschrijving van de soort rekent haar tot S1, een andere noemt daarnaast Chemdog-genetica als ouder. De breeder noemt Chem Dawg daarentegen alleen als vergelijking voor opbrengst en brandstofsmaak van zijn selectie.

Reserva Privada geeft 3 wedstrijdplaatsingen op: 3e plaats in de categorie Indica bij de High Times Cannabis Cup 2007, 2e plaats in dezelfde categorie in 2009 en 1e plaats in de categorie Hydro bij de Spannabis 2011. Een andere beschrijving van de soort plaatst de Cup-successen echter in 2009 en 2010.

In de veredeling dient OG #18 vaak als ouder, bijvoorbeeld voor Cannalope Kush en Double Alien 18 van DNA Genetics of voor Gas Candy, Cherry 18 en Holy Grail OG van Crockett Family Farms.

Versies van verschillende breeders:

Reserva Privada vermeldt OG #18 alleen als gefeminiseerde zaden en geeft 9 weken bloei op. Van The Vault Seed Bank komt een Private Reserve OG uit reguliere zaden, waarvan de afstamming onder voorbehoud wordt opgegeven als kruising van een Private Reserve OG met Hell Face on Fire. Voor deze versie worden ongeveer 67 dagen bloei genoemd; de breeder plaatst haar qua opbrengst achter andere OG-soorten uit zijn programma en wijst op een verhoogde behoefte aan calcium en magnesium. Een andere vermelding onder de naam Private Reserve heeft geen stamboom en noemt 19 % THC en myrceen als leidend terpeen; of er dezelfde genetica achter zit, blijft onbeantwoord.

Aroma en smaak:

Reserva Privada beschrijft de geur als zure brandstof met citroen, aardse muskus en hasj. In kweekverslagen rook de bloeiende plant sterk naar benzine met een licht zure toon of scherp naar kush; in de smaak stond hasj op de voorgrond, bij enkele fenotypen met een citrustoon. Consumenten noemen diesel, den, aarde en skunk. Afwijkend vond één persoon de smaak zuurachtig als bedorven melk, een ander als zoete limonade met limoen. Als leidend terpeen geven 2 beschrijvingen van de soort limoneen op, gevolgd door myrceen en linalool.

Effecten:

De breeder spreekt van een euforische, tintelende werking die overgaat in ontspanning en slaperigheid. Gebruikersberichten beschrijven op vergelijkbare wijze een euforisch begin met daarna lichamelijke ontspanning, die bij een hogere dosis tot sedatie gaat; 2 berichten beschrijven een trage inwerking. Anderen vinden de soort helder en geconcentreerd, zonder dempend effect. Kwekers die haar zelf hebben geteeld, noemen haar narcotisch en tegelijk activerend, met een psychedelische toets. Eén van hen vond haar eerst erg hoofdlastig en herzag dat na de 2e ronde.

Genoemde bijwerkingen zijn een droge mond, droge ogen en hoofdpijn. Een bericht onder de naam Private Reserve beschrijft uitgesproken paranoia.

THC-gehalte:

Eén beschrijving van de soort geeft voor OG #18 16 tot 23 % THC op, een andere ongeveer 1 % CBG.

Kweek:

Naast de 9 weken van de breeder noemen andere beschrijvingen van de soort deels kortere, deels langere bloeitijden; in 4 gedocumenteerde indoorkweken lag de bloeitijd tussen 63 en 72 dagen. De opbrengst indoor wordt in één beschrijving op 400 tot 500 g/m² gesteld, een andere noemt voor de buitenteelt 600 tot 800 g per plant en een oogst van eind september tot begin oktober. Over de hoogte spreken de opgaven elkaar tegen: één beschrijving spreekt van eerder kleine, een andere van hoog groeiende planten.

Kweekverslagen beschrijven bossige planten in de vorm van een dennenboom, met talrijke lange zijtakken. In een indoorkweek op aarde groeiden ze na de omschakeling van ongeveer 20 naar ongeveer 60 cm en waren ze na 65 dagen oogstrijp. De gedroogde toppen vielen erg hard en compact uit, met een gunstige verhouding tussen top en blad en een sterke harsbezetting; de dichtheid bemoeilijkt volgens één verslag het machinaal trimmen. 2 kwekers merkten geen gevoeligheid voor schimmel op, een ander verslag waarschuwt voor schimmel. Ook over de uniformiteit lopen de oordelen uiteen: 3 gefeminiseerde zaden gaven in één kweek vrijwel gelijke planten, in een andere verschilden de fenotypen licht tussen kushachtig en citrusgericht. Stekken wortelden in één geval slecht. De verslagen schatten de verzorgingsinspanning in van laag tot hoog.