Sugar Cane

Wat er achter de ouder Platinum schuilgaat, is bij Sugar Cane niet eenduidig gedocumenteerd. Vaststaat de kruising Platinum × Slurricane van In House Genetics uit Seattle, waarbij Slurricane teruggaat op Dosidos en Purple Punch. Een stamboom voert Platinum op als Platinum Cookies, dus als Platinum-selectie van Girl Scout Cookies, maar markeert dat als vermoeden. De eigen Platinum van de breeder staat daarentegen te boek als UW Hashplant × Permafrost. De variëteit bestaat als gefeminiseerde zaadlijn; ze wordt beschreven met een dichte harslaag en een zoet druivenaroma.

Genetica en herkomst:

Voor UW Hashplant × Permafrost pleit ook de beschrijving van de verwante Deluxe Sugarcane van dezelfde breeder, een kruising van Slurmint IX #7 en Platinum, evenals de opgave van een Amerikaanse stekkenkwekerij. Ook de indeling is niet eenduidig: soms geldt Sugar Cane als overwegend sativa, waarbij een beschrijving dat uitdrukt als 60 % sativa tegenover 40 % indica, terwijl andere bronnen de verhouding omkeren of spreken van een gebalanceerde hybride.

De variëteit komt als ouder voor in meerdere kruisingen. In House Genetics gebruikte haar voor Black Sugar (met Black Cherry Soda), Sugar Fuel (met Double Kush Breath), Sugar Tree (met Lemon Tree) en Sugoi Zushi (met Blue Zushi). Alchemy Genetics kruiste haar met Kush Mints tot Sugar Mints, East Coast Cultivars met Boston Cream Pie tot Sweet Cream.

Versies van verschillende breeders:

De gedocumenteerde varianten komen allemaal van In House Genetics zelf. Voor de oorspronkelijke Sugar Cane worden 60 tot 75 bloeidagen en 20 tot 30 % THC opgegeven; een zaadverkoper voert dezelfde gefeminiseerde lijn met 8 tot 10 weken en 22 tot 26 % THC. Sugar Cane V2 grijpt met Slurricane #44 terug op een andere selectie, geldt als indicadominant en wordt beschreven met 8 tot 9 weken bloei en 29 tot 33 % THC.

Op V2 bouwen 2 andere lijnen voort: Sugar Cane V2 Bx1, de terugkruising met Slurricane #44, en Sugarcane V3 uit V2 en Platinum met 8 tot 9 weken bloei. Over de terugkruising spreken de opgaven elkaar tegen: 8 tot 9 weken en 29 tot 33 % THC in een strainbeschrijving, 8 tot 10 weken en 22 tot 26 % bij een zaadverkoper.

THC-gehalte:

Tegenover de genoemde bandbreedtes staan lagere losse waarden. Een strainoverzicht voert Sugar Cane met 17 % THC. Voor een bloemenpartij van een Amerikaanse producent werden in 2020 17,42 % THCA en 2,14 % totale terpenen gepubliceerd, waarbij het testende laboratorium niet is genoemd. De waarde is een enkele meting; de gehalten variëren per partij, kweek en fenotype.

Als kenmerkende terpenen worden myrceen, limoneen en caryofylleen genoemd. Welke daarvan overheerst, blijft open: dezelfde beschrijving noemt myrceen dominant en zet limoneen op de eerste plaats.

Aroma en smaak:

De beschrijvingen komen overeen in een zeer zoet profiel dat doet denken aan gekaramelliseerde suiker of siroop en wordt vergezeld door druif en bloemige tonen. Afhankelijk van de bron komen daar bessen, aardse en kruidige tonen en een pittige scherpte bij; sommige fenotypes zouden sterker naar gas ruiken. Uit de toon valt een kweekverslag waarin 2 fenotypes respectievelijk naar bedorven melk en naar bier roken.

Effecten:

Gebruikersberichten beschrijven een activerend effect met focus, energie en een verhoogde stemming, daarnaast euforie en creatieve fases. Anderen schetsen een verloop dat ontspannen begint, daarna prikkelt en eindigt in lichamelijke rust. Over de sterkte lopen de indrukken uiteen: sommigen vonden de variëteit zwak, anderen onverwacht krachtig voor het opgegeven THC-gehalte. Als bijwerkingen worden droge mond, droge ogen, duizeligheid, hartkloppingen, onrust en paranoïde gedachten genoemd.

Kweek:

Bij 2 gedocumenteerde indoorkweken kwam de bloei uit op 56 en 60 dagen, wat aan de onderkant van de opgegeven 60 tot 75 dagen ligt. Beide beschrijven een dennenboomvormige, krachtige groei met lange, stevige zijtakken; in een geval groeide de plant tijdens de bloei van rond 30 tot ongeveer 90 cm. De gedroogde toppen worden beschreven als hard en compact, de verhouding van bloem tot blad als gunstig en de trichoombezetting als zeer dicht. Temperatuurschommelingen verdroegen de planten in beide verslagen goed.

Bij de mestbehoefte spreken de twee kwekers elkaar tegen: de een kwam met weinig toe, de ander beschrijft een hoge behoefte en geringe foutentolerantie. Bij schimmel is het vergelijkbaar. Een verslag ziet geen gevoeligheid, een zaadverkoper en een stekkenkwekerij wijzen vanwege de dichte toppen op een risico bij hoge luchtvochtigheid. Uit zaad worden 2 groeitypes beschreven, een korter type met indicakarakter en een hoog, sterk strekkend type. Paarse verkleuringen verschijnen vooral bij koele temperaturen.

De variëteit wordt opgevoerd voor indoor- en outdoorkweek, met een hoge opbrengst en een gemiddelde moeilijkheidsgraad. De kwekerij noemt topping, LST en SCROG als geschikte methoden, een andere beschrijving acht steunen zinvol.